Hér skýrir dr. Cicero G. Coimbra fyrstu skref D- vítamín meðferðar, hvernig hann tekur á D-vítamín viðnámi, áhrif magnesíum og í lokin lýsir hann árangri sjúklinga með Psoriasis, Rauða úlfa og M.S..
Slóð á part 1 er í lok greinarinnar.
Sjálfsónæmissjúkdómar byrja nánast alltaf vegna streituvaldandi atburða í lífi einstaklingsins. Að stjórna tilfinningalegu álagi er nauðsynlegt til að ná tökum á sjúkdómnum og að meðferð gangi vel. Tilfinningaleg vanlíðan leiðir til minnkunnar á magnesium en skortur á magnesíum veldur aukinni tilfinningalegri viðkvæmni og gerir fólk ofurviðkvæmt fyrir daglegum vandamálum. Það eykur tilfinningalegt álag og truflar erfðastjórnun þeirra gena sem oft eru kölluð „óhrein gen“ eða SNPs (single nucleotide polymorphism)- erfðabreytileiki. Einstaklingar með slíka erfðabreytileika geta haft mismikla mótstöðu gegn D-vítamíni og teljast þá D-vítamínónæmir. Þegar fólk upplifir mikið álag geta þessi óhreinu gen virkjast og stuðlað að óæskilegum lífeðlisfræðilegum ferlum.
D-vítamín þarf starfsemi níu gena til að hafa fulla líffræðilega virkni, þannig að breytingar í einhverju þeirra geta valdið viðnámi. Talið er að sjálfsofnæmissjúkdómar séu nánast undantekningarlítið tengdir miklu sálrænu álagi. Því ætti stjórnun tilfinningalegs álags að vera órjúfanlegur hluti allra meðferða, ekki einungis við sjálfsofnæmissjúkdóma heldur einnig gegn fjölmörgum öðrum langvinnum kvillum.
Vítahringurinn sem myndast er af því að tilfinningalegt álag leiðir til minnkaðs magnesíumgildis, en magnesíum er nauðsynlegt til að virkja D-vítamín. Minnkuð virkni D-vítamíns eykur líkur á að þróa sjálfsofnæmissjúkdóm. Þegar einstaklingur fær slíkan sjúkdóm eykst andlega álagið og veldur enn meiri vanda. Tilfinningalegt álag truflar þannig stjórn erfðabreytileika „óhreinna gena“ sem venjulega eru óvirkt við fæðingu, en mikil streita getur „kveikt“ á þeim.
Sjálfsónæmissjúkdómar orsakast að mestu af óeðlilegri ónæmissvörun sem kallast TH17. Það eru til um 300.000 rannsóknir sem sýna að þetta ferli er lykilatriði í þróun sjálfsónæmissjúkdóma og að D-vítamín hamlar virkni TH17.
D-vítamín (cholecalciferol) umbreytist fyrst í lifur í 25-hydroxy D-vítamín og er losað í blóðrásina. Það efni fer inn í ónæmisfrumur þar sem það fer I gegum aðra hydroxýleringu og myndar virka efnið 1,25-hydroxy D-vítamín. Það efni virkjar D-vítamín viðtakann sem hamlar TH17 og örvar fjölgun stýrandi T-frumna.
Viðnám gegn D-vítamíni er einstaklingsbundið og tengist erfðabreytileikum í genum sem taka þátt í efnaskiptum og virkni D-vítamíns. Dr. Coimbra mælir þetta viðnám með því að fylgjast með breytingum skjaldkirtilshormóns. D-vítamín dregur úr gildi skjaldkirtilshormóns en markmiðið er að lækka það gildi niður að neðri mörkum viðmiðunargildis, ekki niður fyir það. Ef gildi skjaldkirtilshormóns lækkar of mikið þarf að minnka D-vítamínskammtinn. Þannig má meta hversu mikið viðnám einstaklingur hefur og tryggja öryggi meðferðarinnar og forðast kalkeitrun.
Erfðafræðilegir þættir og ensímvirkni. Gen sem stjórna ensíminu CYP27B1 – sem umbreytir 25-hydroxy D-vítamíni í virka 1,25-hydroxy útgáfuna – geta verið breytileg hjá einstaklingum með sjálfsofnæmissjúkdóma, t.d. M.S. hjá sjúklingum. Þessar breytingar geta minnkað virkni ensímsins, þannig að hærri styrkur D-vítamíns í blóði er nauðsynlegur til að ná sömu lífeðlisfræðilegu áhrifum. Það útskýrir hvers vegna sjúklingar með slíka erfðabreytni þurfa oft háa skammta af D-vítamíni til að ná eðlilegri virkni. Svipað ferli á sér stað ef D-vítamín viðtakinn sjálfur hefur breytt um form. Þá minnkar bindiafstaða hans við virka D-vítamínið og til að ná sömu líffræðilegu áhrifum þarf hærri styrk D-vítamíns.
Á síðustu árum hefur sjálfsónæmi orðið sífellt meira áberandi heilsufarsvandamál og mikilvægur þáttur í meðferðum nútímalækninga. Fjölmargar rannsóknir benda til þess að bæði næringarefni og tilfinningalegt álag hafi djúpstæð áhrif á þróun og framgang þessara sjúkdóma. Sérstaklega hefur athygli beinst að hlutverki magnesíums og D-vítamíns, sem og tengslum þeirra við streitu og genatjáningu.
Andstætt því sem gerist við stóra skammta af sterum í hefðbundnum meðferðum ónæmisbælandi lyfja eykur inntaka D3- vítamíns kraft ónæmiskerfisins til að berjast gegn sýkingum.
Jen Aliano: Dr. Coimbra viltu útskýra hvað D-vítamínónæmi er?
Til að útskýra D-vítamínónæmi gefur dr. Coimbra dæmi um sjúklinga sem hafa breytingar í ákveðnum genum sem eru nauðsynleg fyrir virkni D-vítamíns. Ekki er vitað hversu mikið ónæmi ákveðinn sjúklingur hefur, svo nauðsyn er að prófa það. Þá er gefinn svokallaður „prófskammtur“ — til dæmis 1.000 alþjóða einingar á dag af D-vítamíni á hvert kíló líkamsþyngdar einstaklingsins. D-vítamínið byrjar þá að hækka en það tekur um þrjá til fimm mánuði fyrir D vítamínið að ná jafnvægi.
Áður en D-vítamín meðferðin hefst er skjaldkirtilshormónið mælt og síðan aftur eftir fimm mánuði. Í lok þess tímabils sést hversu mikið skjaldkirtilshormónið hefur lækkað þegar D-vítamín í blóði hefur aukist. Fimm mánuðum síðar ætti stig skjaldkirtilshormóns að vera rétt ofan við neðri mörk viðmiðunarsviðsins. Ef það fer niður fyrir það þarf að minnka skammtinn. Ef það er enn langt ofan við neðri mörkin, þarf að hækka skammtinn. Þannig eru fyrstu sex mánuðirnir eins konar próftímabil.
Gen sem tjáir ensímið CYP27B1 getur verið breytilegt hjá sjúklingum með sjálfsónæmissjúkdóma, eins og t.d. MS sjúklingum. Til að skilja hvernig D-vítamínónæmi myndast þarf að skoða kúrfu sem sýnir hvernig hraði ensímsins breytist eftir styrk hvarfefnisins. Þegar hvarfefni eykst hækkar hraðinn þar til hámarkshraða er náð. Til að lýsa virkni ensímsins er reiknaður helmingur hámarkshraðans og sá styrkur hvarfefnis sem þarf til að ná honum.
Ef ensímið er framleitt af geni með fjölbreytileika verður kúrfan önnur: hámarkshraðinn verður lægri og til að ná sama hraða þarf hærri styrk hvarfefnis. Það skýrir af hverju þarf að hækka styrk hvarfefnis sem er 25-hýdroxý-D – hjá sjúklingum með sjálfsofnæmissjúkdóma. Þeir þurfa hærra magn til að ná sama líffræðilega áhrifastigi. Ef breytingin á geninu er enn meiri, þarf enn hærra magn til að ná sömu ensímvirkni. Þetta skýrir af hverju þarf að nota mjög háa skammta af D-vítamíni til að ná eðlilegri virkni hjá þessum sjúklingum.
Svipað fyrirbæri er hvernig virka form D-vítamíns tengist D-vítamín viðtakanum. Ef bygging viðtakans er breytt þannig að hann hefur minni sækni í virka form D-vítamíns, þarf einnig hærri styrk virka formsins til að framkalla sömu svörun. D-vítamín þarf níu gen til að gegna líffræðilegu hlutverki sínu, og einstaklingur getur haft hvaða samsetningu sem er af fjölbreytileikum sem hafa áhrif á þessi gen. Þú getur haft breytingar í einu, tveimur, þremur eða öllum þessum genum, og hver erfðabreytileiki hefur mismunandi áhrif á sitt eigið gen.
Þetta þýðir að tveir einstaklingar með sama sjálfsónæmissjúkdóm geta haft ólíkar samsetningar af þessum níu mögulegu erfðabreytileikum. Þess vegna er ómögulegt að reikna út nákvæmlega hversu mikið D-vítamínónæmi einstaklingur hefur, einungis út frá því hvaða genabreytingar hann ber. Þar af leiðandi eru notuð mælanleg áhrif til að meta ónæmið, það er að segja hversu mikið skjaldkirtilshormónið lækkar eftir fyrsta prófskammt af D-vítamíni í fimm mánuði. Sést hversu mikið skjaldkirtilshormónið hefur lækkað og hversu mikið D-vítamín þarf að bæta við upphaflega skammtinn eða hversu mikið þarf að minnka hann til að jafna út áhrifin í samræmi við ónæmið. Þetta er ein af ástæðunum að virkt form D-vítamíns (1,25-díhýdroxý-D) virkar ekki fyrir þessa sjúklinga. 
Einn af fyrstu sjúklingum sem dr. Coimbra meðhöndlaði hafði Rauða úlfa, SLE. Eina breytingin á meðferð konunnar var að bæta við 10.000 einingum af D-vítamíni,á dag. Hann var hissa á niðurstöðunum e ftir sex mánuði sást greinilegur munur
< Hér er sagt frá sjúklingi með Psoriasis og sjást blettirnir á enninu á vinstri myndinni. Eins sést munurinn á bakinu á myndinni til hægri. Fyrri myndirnar teknar þegar meðferð hófst og seinni myndirnar t teknar sex mánuðum seinna eftir inntöku 10.000 eininga af D-vítamíni daglega.
Þetta eru myndir af heila M.S. sjúklings sem var fæddur árið 1988. Segulómunarmyndin vinstra megin var tekin í mars 2011 og sýnir nýjar skemmdir eftir fyrsta kastið. Myndin hægra megin er frá júlí 2012. Þá höfðu blettirnir minnkað eða horfið. Svona bati á sér þó aðeins stað nema í nýlegum skemmdum. Ef skemmdirnar eru eldri en eitt ár þegar meðferð hefst, er mun erfiðara að ná fram slíkri endurnýjun.
Mikilvægt er að taka fram að D-vítamín hefur ekki áhrif á frumur sem framleiða mýelín, svokallaðar,, oligodendrócytur”, og stuðlar þannig ekki að endurmyndun mýelíns.
Þetta eru myndir af öðrum M.S. sjúklingi fæddum árið 1989. Með skemmd í mikilvægu svæði heilans sem hefði getað valdið alvarlegum einkennum og fötlun. Segulómunarmyndin vinstramegin var tekin 18. apríl 2011 og hin myndin rúmum tveimur árum síðar. Þar sést að skemmdin hefur horfið.
Það voru einnig aðrar skemmdir sem ollu bólgu í mænunni sem má sjá á vinstri myndinni, en þær höfðu líka horfið eftir tvö og hálft ár. Þetta var alvarlegt tilvik af M.S. svokallað ,,Baló concentric sclerosis”. Það er mjög alvarleg tegund af M.S. og sjúklingar lifa yfirleitt ekki lengur en tvö til þrjú ár eftir greiningu. Dr. Coimbra segist hafa verið mjög undrandi yfir bata þessa sjúklings því að segulómun frá október 2008 sýndi fjölmargar skemmdir í byrjun, en fimm árum síðar voru einungis ör eftir og engar nýjar skemmdir.
Fjöldi ritaðra greina:
12.000 rannsóknir um tengsl sjálfsónæmissjúkdóma og streitu hafa verið birtar.
200.000 greinar um tengsl D-vítamíns og sjálfsónæmissjúkdóma hafa verið birtar.
3.000 rannsóknir hafa sýnt að D-vítamín dregur úr framleiðslu á TH17-tengdri boðefnamyndun.
Þetta er partur 2. Endursagt og stytt myndbandið: ,,Vitamin D Therapy Explained by Dr. Cicero Coimbra | Benefits, Uses 
& Protocols” slóðin er: https://youtu.be/Zo0iSgsEbBQ?si=hTrEzEHbTdDY_z8J
Viðtalinu stýrði: Jen Aliano forstöðukona GrassrootsHealth.
Allar myndirnar eru teknar úr myndbandinu. Vegna þess hve myndbandið er langt er það stytt og endursagt hér í pörtum.
Partur 1: D-vítamín og sól eru næst því að vera töfralyf, slóðin hér: https://heilsuhringurinn.is/2025/11/08/d-vitamin-og-sol-eru-naest-thvi-ad-vera-tofralyf-partur-1/
Partur 3 verður birtur í næstu viku. Þar verður fjallað m.a. um áhrif D-vítamíns á bein og kalkbúskap líkamans, eðlilegt magn D- vítamíns frá sól. Ráð til að forðast eitrun. Psoriasis sjúkdóm, rauða úlfa, iktsýki o.fl.
Ingibjörg Sigfúsdóttir
Categories: Greinar